Descendanten

de nalatenschap van Jan Hendrik

Tijdens de Britse overheersing wordt Stefanus Martien Anthony geboren, zoon van een alleenstaande moeder. Hij groeit op in een periode met veel discussies tussen de kerk en de staat over wettelijk huwelijk van slaven, het erkennen van hun kinderen en het onderwijs. Gaande het dispuut met betrekking op zedelijkheid en losbandigheid in de samenleving, wordt de klein jongetje later een voorbeeld voor het huwelijk tussen slaven en vrije personen. Op jonge leeftijd krijgt Stefanus Martien Anthony een liefdesrelatie met een slavenmeisje genaamd Martha Flora. In 1841 trouwt Stefanus Martien Anthony met haar. Samen zijn ze tot aan de dood bij elkaar gebleven. Hun liefdesgeschiedenis is de geschiedenis van Curaçao en Bonaire: armoede en rijkdom, geluk en verdriet. Lees hoe de nakomelingen verder door het leven zijn gegaan.
Een familiegeschiedenis gekoppeld aan een tijdslijn.

Look inside the book here: Look inside

Kopen: Bestellen

Order: Buy It

9914630031325655

Advertisements

Integratie van Bonaire in Nederland

De laatste drie jaren heb ik me laten meeslepen in de discussie over de nieuwe staatsrechtelijke positie van Bonaire binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Het kon ook niet anders want als Bonairiaan zijnde wil ik op de hoogte blijven van sommige ontwikkeling op het eiland. Al woon ik niet daar. Het meest belangrijke is ook het meehelpen duidelijkheid te krijgen over de wijze waarop de integratie van Bonaire in Nederland is gegaan. Bij mij wekt het een gemend gevoel op. Verdragen en besluiten van volksrechtelijke organisaties laat ik over aan deskundigen op dat gebied. Ik ga in op de vraag of het integratie van Bonaire in Nederland gebaseerd is op een ideologie of is er daadwerkelijk sprake van een samensmelting op de juiste verhouding.

In de jaren 80 ontstond een toestroom van Surinamers naar Nederland. Die mensen moesten opgevangen worden en zijn opgenomen in de economische conjunctuur van Nederland. Er ontstond een grote behoefte. Om daarin te kunnen voorzien zijn er vele gesubsidieerde stichtingen opgericht voor de opvang en begeleiden van deze nieuwkomers in de Nederlandse maatschappij. Rekening werd gehouden met hun meegenomen culturele bagage. Diverse stichtingen organiseerden activiteiten voor Surimaners. Ook op het gebied van arbeid ontstond er een behoefte. De instroom op de arbeidsmarkt werd steeds groter en groter. Als empowerment werd een allochtoonbeleid ontwikkeld en er kwamen allerlei allochtonen overleg organen. Vooral op het “allochtonen genieten de voorkeur” was er veel kritiek. De hartelijke ontvangst van Surinamers keerde zich om. De Surinamers werden messentrekkers genoemd en kregen de schuld aan alles wat er mis ging in Nederland. Daarna werd Antillianen toegevoegd. Het werd Surinamers en Antillianen. De benaming voor vele stichtingen werd gewijzigd in voor Surinamers en Antillianen. In wezen hadden Antillianen zelf niets; net net nada. De combinatie “voor Surinamers en Antillianen” heeft ook niet lang geduurd. Het land Nederlandse Antillen stond op het punt om te verdwijnen. Surinamers hebben zich zo sterk georganiseerd en gelukt het criminaliseren van Surinamers terug te dringen. Hoewel dat sfeer bij Antillianen bleef hangen stak het zijn kop op bij een ander bevolkingsgroep. De Marokkanen kwamen aan de beurt met Antillianen in de achtergrond en daar tussenin de Joegoslaviër, Moslim en ga zo maar door. Nu was het de beurt aan Marokkanen gesubsidieerde stichtingen te krijgen. Ook dat is gelukt. En Antillianen dan?

Ongetwijfeld zijn er pogingen geweest organisaties specifiek gericht op Antillianen van de grond te krijgen. Maar Antillianen vielen buiten de boot, tussen wal en schip. De redenering was dat Antillianen zijn Koninkrijksgenoten en vallen dus niet in dat categorie allochtonen om van de speciale voorzieningen gebruik te kunnen maken. Antillianen moeten daarom gebruikmaken van faciliteiten zoals ieder ander Autochtoon. Zeer theoretisch allemaal. Geroepen werd over Antillianen en Arubanen in Nederland verplicht te laten inburgeren. Maar ook de schreeuw over criminele en/of kansloze Antillianen en terugsturen werd luider. Antillianen werden voor hun lot gelaten en waren afhankelijk van de politiek. Het “Antillenhuis” bood steun daar waar het kon en mondjes maat sprong het Kabinet voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken (KabNA) erbij wanneer een culturele activiteit georganiseerd wilde worden. Eens in de zoveel tijd.

Bij Surinamers en Marokkanen is het gelukt zich te organiseren. Helaas is dit niet geval bij Antillianen. In feite heeft er nooit een stevig eenheid bestaan tussen Antillianen als zodanig. Aan de andere kant wel Koninkrijksgenoten maar geen deel van de Nederlandse volks is wat anders dan maatschappelijk participatie. Realistisch gezien is het ook logisch. Het zijn meer dan twee volkeren. Eén in het Caribische gebied verdeeld over 6 eilanden en de andere in Europa. Het land Nederlandse Antillen bestaat niet meer. Eigenlijk de “Antilliaan” ook niet meer. Of moet je nu gaan zeggen Antilliaan uit Aruba, Antilliaan uit Saba, Antilliaan uit Bonaire, Antilliaan uit Curaçao, Antilliaan uit Sint Maarten en Antilliaan uit Statia? Dan geldt dat ook voor de kreten criminele en/of kansloze Antillianen en terugsturen. Meer specifiek gericht. Op het gebied van inburgering als Koninkrijksgenoot lijkt het sterk dat een “Antilliaan” nu zal gaan rondlopen in een boerenkiel. De afkomst zal nooit verlogen worden. Naar mijn opinie is de integratie van Bonaire, Statia en Saba niets meer dan een ideologie. Gebaseerd op geld. Puur business. Hoe sterk voelen de volkeren zich naar elkaar toegetrokken? In Nederland anders dan het geval bij Marokkanen en Surinamers, zullen de “Antillianen” bij gratie misschien gebruik kunnen maken van subsidie voor activiteiten. Voor Antillianen of …? Zelfs daarover heb ik mijn twijfels.

Bonaire’s constitutional structure, the self-determination referendum and the list of Non-Self-Governing Territories of the United Nations.

Nose

Was it a mistake or one plays the stupid?

If “direct ties” with The Netherlands, as it is now, is freely determined by the people of Bonaire and want it to stay the way it is right now than it is a freely choice of the population. It can also be considered a way of implementing the right of self-determination. The same goes for claiming the right to freely make a choice by means of a self-determination referendum.

In this connection it’s not a bad idea to take a helicopter view on the route that led to the magical date: 10-10-10.

According to General Assembly resolution 1541 (XV) of 1961, there are three ways in which a Non-Self-Governing Territory can exercise self-determination and reach a full measure of self-government:

  1. By free association with the administering Power or another independent State as a result of a free and voluntary choice by the people of the Territory expressed through an informed and democratic process;

  2. By integrating with the administering Power or another independent State on the basis of complete equality between the peoples of the Non-Self-Governing Territory and those of the Independent State;

  3. By becoming independent.

The intergration of Bonaire does not met these conditions. Despite that, Mr. Ramonsito Booi on completion of a mini round table conference in The Hague on 11 October 2006 signed a final agreement which states that the islands of Bonaire, Saba and Sint Eustatius will get a status as a public body of The Netherlands. This final agreement was thereafter supported by a large majority of the Second Chamber, the States of the Netherlands Antilles and the island councils of Bonaire, St Maarten, Saba and St. Eustatius.

From that moment has one person made a decision knowing or without realizing that the people first had to be committed at that point. A few years later began the preparations to organize a self-determination. Unfortunately it has failed. Twice!

With 10-10-10 in sight, the Deputy of Political Relations, Mr. J.E. Abraham, on behalf of the island territory of Bonaire signed with The Netherlands an administrative agreement dated april 22, 2010 in which is written that the population of Bonaire has the right to self-determination and Bonaire agrees that the State of the Netherlands is recognized as the legal successor of the country Netherlands Antilles. With Bonaire will be consulted on future ownership.

Also in this document is no mention that the people first must be consulted by means of a referendum.

In either case, what Booi and Abraham have signed, is no mention that also is agreed that on the transition date 10-10-10 in addition to retaining the right to self-determination Bonaire also will be added on the list of Non-Self-Governing Territories of the United Nations. How is this possible?

The Netherlands as a member of the United Nations should know the rules. Or one plays here the stupid?

Even if Booi and Abraham would forgot it, The Netherlands based on the general principle of good-neighbourliness had to draw the attention of these two gentlemen on these obligations or in another case they should reflect The Netherlands on its obligations.

Based on the resolutions of the United Nations, nor the agreement of 11 October 2006 nor the other one of 22 April 2010 has a valid meaning that seriously indicates the content of the result of the referendum held in 2004 being “direct ties” with Netherlands.
At least
if The Netherlands as a serious member of United Nations, has respect for the resolutions which have been ratified also by The Netherlands and has accepted as a sacred trust the obligation to promote to the utmost, within the system of international peace and security established by the present Charter, the well-being of the inhabitants of these territories, and, to this end:

to ensure, with due respect for the culture of the peoples concerned, their political, economic, social, and educational advancement, their just treatment, and their protection against abuses;

to develop self-government, to take due account of the political aspirations of the peoples, and to assist them in the progressive development of their free political institutions, according to the particular circumstances of each territory and its peoples and their varying stages of advancement;

to further international peace and security;

to promote constructive measures of development, to encourage research, and to co-operate with one another and, when and where appropriate, with specialized international bodies with a view to the practical achievement of the social, economic, and scientific purposes set forth in this Article; and

to transmit regularly to the Secretary-General for information purposes, subject to such limitation as security and constitutional considerations may require, statistical and other information of a technical nature relating to economic, social, and educational conditions in the territories for which they are respectively responsible other than those territories to which Chapters XII and XIII apply.

The Netherlands is illegally occupying these island in the Caribbean.

It is up to authorities on the island to get Bonaire on the list of Non-Self-Governing Territories of the United Nations. It is the responsibility of the public representation on Bonaire and The Netherlands as the governing power to work closely together with the Committee of 24 of the United Nations on a solution.

I was born and bret on Bonaire but live for many years in The Netherlands. So I am nothing more than an observer.

Saludo di William Anthony

Amstelveen, 25 april 2013

Check it out! http://9nl.it/Klik/

524690_4085574518325_298708755_n

Staatkundige structuur van Bonaire, het zelfbeschikkingsreferendum en de lijst van Niet-zelfbesturende Gebieden van Verenigde Naties

Was het een fout of speelt men de domme?

Als “directe banden” met Nederland, zo als het nu gestalte heeft gekregen, is wat de bevolking van Bonaire wilt en om die reden het zo wenst laten, is het een vrijwillige keuze van de bevolking. De bevolking geeft dan blijkt zich te hebben geconformeerd! Hetzelfde geldt voor het opeisen van het recht om een keuze middels een zelfbeschikkingsreferendum vrijwillig te maken. In verband daarmee het geen slecht idee een blik te werpen op het traject die naar de magische datum 10-10-10 leidde.

Volgens de resolutie 1541 (XV) van de Algemene Vergadering van 1960, zijn er drie manieren waarop een Niet-zelfbesturend Gebied zelfbeschikking kan uitoefenen en een volledige mate van zelfbestuur kan bereiken.

  1. Door vrije associatie met de besturende mogendheden of een andere onafhankelijke staat als resultaat van een vrije en vrijwillige keuze, door de mensen van het Gebied uitgedrukt via een geïnformeerd en democratisch proces;

  2. Door te integreren met de besturende mogendheid of een andere onafhankelijke staat op basis van volledige gelijkheid tussen de mensen van het niet-zelfbesturend gebied en die van de onafhankelijke staat;

  3. Door onafhankelijk te worden.

Aan deze voorwaarden zijn niet voldaan. Ondanks dat heeft meneer Ramonsito Booi ter afsluiting van een minirondetafelconferentie in Den Haag op 11 oktober 2006 een slotakkoord ondertekend waarin staat dat dat de eilanden Bonaire, Saba en Sint Eustatius een status als openbaar lichaam van Nederland zullen krijgen. Dit slotakkoord werd vervolgens met een ruime meerderheid gesteund door de Tweede Kamer, de Staten van de Nederlandse Antillen en de eilandraden van Bonaire, Sint-Maarten, Saba en Sint Eustatius.

Vanaf dat moment heeft één persoon een beslissing genomen al wetend of zonder zich te realiseren dat het volk eerst gepleegd diende te worden op dat punt. Een paar jaar later begon de voorbereidingen om een zelfbeschikkingsreferendum te houden. Helaas is dit twee keer mislukt!

Met 10-10-10 in zicht heeft de gedeputeerde voor staatkundige verhoudingen, meneer J.E. Abraham, namens het eilandgebied Bonaire op 22 april 2010 een bestuursakkoord met Nederland getekend waarin onder meer staat dat de bevolking van Bonaire heeft recht op zelfbeschikking en Bonaire stemt in met de afspraak dat de Staat der Nederlanden wordt erkend als rechtsopvolger van het land Nederlandse Antillen. Met Bonaire wordt overlegd over toekomstige eigendomsverhoudingen.

Nederland heeft daarmee de verantwoordelijkheid op zich genomen maar ook hier wordt geen melding gemaakt dat de bevolking eerst middels een referendum geraadpleegd moet worden.

In geen van beide gevallen, wat Booi en Abraham hebben getekend, wordt vermeld dat er ook is afgesproken dat op transitie datum 10-10-10 naast het behouden van het zelfbeschikkingsrecht Bonaire ook toegevoegd zal worden aan de list of Non-Self-Governing Territories of the United Nations. Hoe is dit mogelijk?

Nederland als lidstaat van Verenigde Naties hoort de regels te kennen. Of speelt men hier de domme?

Zelfs als Booi en Abraham het vergeten zouden hebben had Nederland op grond van het algemeen beginsel van goede nabuurschap deze twee heren daarop moeten attenderen. In de andere geval hadden deze twee heren Nederland moeten wijzen op haar verplichtingen.

Gebaseerd op de resoluties van United Nations als uitgaanspunt, noch de overeenkomst van 11 oktober 2006 noch dié van 22 april 2010 heeft een geldige betekenis die inhoud geeft aan de resultaat van de referendum uit 2004 zijnde “directe banden” met Nederland. Tenminste als Nederland als lidstaat van United Nations de resoluties, die ook door Nederland zijn geratificeerd, respecteert, serieus neemt en aanvaarden, als een heilige opdracht, de verplichting binnen het in dit Handvest vastgelegde stelsel van internationale vrede en veiligheid, het welzijn van de inwoners van deze gebieden naar beste krachten te bevorderen en, te dien einde:

a. de politieke, economische en sociale vooruitgang van deze volken, alsmede hun vooruitgang op het gebied van het onderwijs, hun rechtvaardige behandeling en hun bescherming tegen misbruiken, te verzekeren, met inachtneming van de nodige eerbied voor hun cultuur;

b. zelfbestuur te ontwikkelen, terdege rekening te houden met de politieke aspiraties van de volken en hen bij te staan bij de progressieve ontwikkeling van hun vrije politieke instellingen, overeenkomstig de bijzondere omstandigheden van elk gebied en zijn bevolking en hun verschillende stadia van ontwikkeling;

c. de internationale vrede en veiligheid te bevorderen;

d. de totstandkoming van constructieve op ontwikkeling gerichte maatregelen te bevorderen, het wetenschappelijk onderzoek aan te moedigen en samen te werken, zowel onderling als, zo daartoe aanleiding bestaat, met gespecialiseerde internationale lichamen, met het oog op de praktische verwezenlijking van de in dit artikel genoemde sociale, economische en wetenschappelijke doelstellingen; en

e. met inachtneming van de door overwegingen van veiligheid en door constitutionele overwegingen opgelegde beperkingen, regelmatig aan de Secretaris-Generaal, ter informatie, statistische en andere gegevens van technische aard te doen toekomen, die betrekking hebben op de economische en sociale omstandigheden, alsmede op het onderwijs in de gebieden waarvoor zij onderscheidenlijk verantwoordelijkheid dragen en welke niet behoren tot de gebieden waarop de Hoofdstukken XII en XIII van toepassing zijn.

Die eilanden in het  Caraïbisch  gebied worden nu illegaal bezet door Nederland.

Het ligt aan betrokken instanties om Bonaire op de lijst Niet-zelfbesturende Gebieden van Verenigde Naties te plaatsen. Die verantwoordelijkheid is van de volksvertegenwoordiging op Bonaire als Niet-zelfbesturende Gebied en Nederland als de besturende mogendheid om samen met het Committee of 24 van Verenigde Naties, te werken naar een oplossing.

Ik ben geboren op Bonaire maar woont al jaren in Nederland. Dus ik ben niets meer dan een observer.

Saludo di William Anthony

Amstelveen, 25 april 2013

Check it out! http://9nl.it/Klik/ 

Link

PETITIE ZELFBESCIKKINGSREFERENDUM OP BONAIRE

Voorgeschiedenis:

Op 10 september 2004 werd op Bonaire een niet-bindend referendum gehouden.

Uitslag referendum

Optie Stemmen Percentage
A: binnen de Nederlandse Antillen blijven 853 15,94
B: een directe band met Nederland 3.182 59,45
C: een autonoom land binnen het Koninkrijk 1.290 24,10
D: volledige onafhankelijkheid van het Koninkrijk 27 0,50
Blanco en ongeldige stemmen 106 1,94
Opkomst 5.458 57,24

Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Bonaire

Op 11 oktober 2006 bereikte Bonaire (samen met Saba en Sint Eustatius) een akkoord met de Nederlandse regering over een rechtstreekse band met Nederland. De Nederlandse Antillen zijn op 10 oktober 2010 ontbonden en Bonaire, gelijk aan Saba en Statia, als openbare lichaam zoals bedoeld in artikel 134 van de Grondwet ingericht.

Het was de bedoeling dat er ook nog een referendum zou worden gehouden op 15 januari 2010, dat na veel politieke ophef – zowel op de Antillen als in Nederland – niet doorging. Uiteindelijk werd er na overleg met de minister van Binnenlandse Zaken, Piet Hein Donner toch een referendum gehouden op 17 december 2010 die door politieke partijen is geboycot.

Inmiddels heeft de Nederlandse regering het wetsvoorstel strekkende tot het opnemen van een constitutionele basis voor BES aangenomen waarbij Bonaire, Saba i Statia definitief in Nederland geïntegreerd zullen worden als bedoeld in het door de regering voorgestelde nieuwe artikel 132a van de Nederlandse Grondwet. De procedure wordt nu in de Eerste Kamer voortgezet. Dit alles gebeurd zonder zonder de zelfbeschikkingsreferendum te houden. Wij vinden dit gang van zaken onacceptabel.

Why is the peoples’ right of self-determination emphasized to this extent? Because if the right of self-determination of people as a group is not secured, then the basic right of each individual in the group will not be secured.”

In het licht van het voorafgaande is de bevolking van Bonaire van mening dat ze hun recht op zelfbeschikking niet hebben uitgeoefend. De bevolking heeft immers geen bewuste keuze kunnen maken over hun toekomstige politieke status. De keuze voor directe banden is een andere dan de keuze voor integratie, die zelfs niet voorlag als keuze. Noch heeft de bevolking de kans gehad om zelf hun eigen economische, sociale en culturele ontwikkeling ter hand te nemen. Volgens de Resolutie 1541 van de Verenigde Naties moet iedere wijziging van een status “een vrijwillig uitgesproken wens zijn van de bevolking van het betreffend gebied die handelt met volledige kennis van de wijziging van hun status…”

Wij teken daarom deze petitie.

Esta Dushi

THE STORY BEHIND “Esta Dushi”:

During the World War years of 1940-1945 wrote Pedro Pablo Medardo de Marchena the lyrics of this song in captivity in the camp on Bonaire. In that concentration camp, he wrote a dozen or more lyrics about the physical beauty and to be in romantic love with an unattainable woman. The lyrics held a plea in favor of the Papiamento against the exclusively use of Spanish and English in the ‘tophit’. The written on silver paper from cigarette boxes collection was entirely unknown until they discussed them and is private kept on Bonaire. ‘Esta dushi’ is one of his songs and was made famous as ‘Bula waya’ by the Puerto Rican singer Daniel Santos. It goes about his desire to jump over the fence of the camp and get acquainted with the beautiful woman he regularly saw walking at the other side of the fence. The melodie is of the song “Ay mi a subi un ceru” in the song book ‘Nos ta Canta”. This piece of history is available for download at AmazonMP3 (USA), iTunes Store and through the various download portals worldwide.

Antilliaanse liederen van weleer

ImageNos Ta Canta foto buki

Toen ik jaren geleden naar Nederland ben verhuisd ben ik in contact gebracht met Oscar Harris. Hij gaf me een aantal orkestbanden. Het waren covers van bekende liederen. Ik deed mee aan talentenjachten en had hier en daar een optreden. Vaak zeiden de mensen dat wij op Antillen heerlijk muziek en liederen hebben en vroegen waarom ik daar niets mee deed. Later in het Vriendengenootschap Nederland-Antillen-Aruba begon een brainstorm over de Antilliaanse liederen van weleer. Zo ontstond het idee een cd op te nemen met een aantal liederen van historische betekenis. Het is Music from Bonaire geworden. Het kwam uit op 23 februari 1998. Mede mogelijk gemaakt door het Boneriaanse bedrijfsleven en is met warm hart ontvangen. Zoals Jac Goderie het in zijn radio programma Live op Radio 2 bij de AVRO “Weekendcafé” op 3 mei 1998 heeft geformuleerd, ik heb me op die genre gestort. De zoektocht naar nog meer liederen uit het verleden om in een nieuw jasje te stoppen begon. Inmiddels heb ik een aantal opgenomen. Het leek erop dat de bronnen waren uitgepunt en de laatste cd in dat genre was Kunuku uitgebracht in 2011. Kunuku is mede mogelijk gemaakt door het Prins Bernhard Cultuurfonds Nederlandse Antillen en Aruba. Met de single Grandi Grandi Grandi die in december 2012 uitkwam zou dan de afsluiting zijn van het in eigen beheer produceren van mijn cd’s. Maar tot mijn verrassing vond ik in de bibliotheek van het Koninklijk Instituut voor de Tropen (KIT) de zangbundel Bam Canta met liederen uit de periode van vóór 1944. Of ik alsnog iets daarmee zal doen is het maar de vraag. It’s a hell of job!

Image

Years ago when I moved to the Netherlands I’ve been brought contact with Oscar Harris. He gave me some backing tapes.They were covers of well-known songs. I participated in talent shows and had a gig here and there singing those songs. Often people said that we have on the islands of the Netherlands Antilles such wonderful music and songs and asked why I don’t use them. Later in the Netherlands-Antilles-Aruba Friends Society we started brainstorming about Antillean songs of the past. The idea to produce a CD with some songs of a historical significance was born. It became Music from Bonaire which the realization has been made possible through the generous support of the Bonairian business center, released on Februari, 23th, 1998. It was warmly received. And as Jac Goderie has formulated it in his Live on Radio 2 , AVRO “Weekend Cafe” radio program on May, 3th 1998, I got interested into that genre. The search for more songs from the past has started. Meanwhile I have recorded some of them. It seemed that the source has come to an end. The last album in that genre was Kunuku that I produced in 2011 with the support of Prins Bernhard Cultuurfonds Netherlands Antilles and Aruba. The end of independent production of my CDs would be Grandi Grandi Grandi released in December 2012. But to my surprise I found in the library of the Royal Tropical Institute (KIT) the songbook Bam Canta with songs from the period before 1944. It’s a very good question if I will do anything with it. It’s a hell of job!

Holadijee holadio Curaçao pleasant polka

KUNUKU includes beautiful covers of unforgettable songs written by leading Antillian composers in the 1960s and folk songs. The music is a mix of electronic and acoustic instruments. To mention the lively guitar play in the adventurous Piskadó composed by Rudy Plaate and the beautiful orchestration in Ansiedad of José Enrique “Chelique” Sarabia, in which the dynamics of a Philharmonic Orchestra is simulated.

On the CD are two Simadan songs of Bonaire. One of the best-known songs sung in the KUNUKU is Mi Deseo. In the track Remailo we can hear the very creative sample of the vocals of the choir Kanta Orchidia from Bonaire also the juicy rhythms of a number of traditional instruments and plain hand-clapping.

Hits from the ‘ 60s, such as the fabulous wals Pa Semper Uni of Rafael Gravenhorst, the sentimental bolero Fo’i Dia M’a Mirabo of Padú del Caribe and the holadijee holadio Curaçao pleasant polka Bam Bam sound cheerful on the album. In short, your special attention for songs that are not allowed to be forgotten.
Available in iTunes Store and AmazonMP3.

Porque Sólo Soñé

Aside

An exception on Music from Bonaire is the song Porque Sólo Soñé because it is not a popular song that we consider as one of our “traditionals”. But with this song, I reached in 1983 the final of the X Festival de la canciòn y de la voz de Puerto Rico in representation of Bonaire. This song is written by Lito Escarso and Andrés Redondo from Argentina.

Music from Bonaire has been made possible through the generous support of the Bonairian business center.

https://itunes.apple.com/nl/artist/william-anthony/id262216484 y Imagehttp://amzn.com/B004U983S8

Christmas Market

Image

Christmas Market

In december 2013, the OCaN (Consultative Body for the people of the Durch Caribbean) organized a well-visited Christmas market in the Caribbean spheres in Amsterdam. Far from home but still the warmth of Christmas on the Islands. On the photo: The President of OCaN sings a duetje with William Anthony.

CD-single Grandi Grandi Grandi – William Anthony

CD-single Grandi Grandi Grandi – William Anthony

During some years William Anthony dedicated much acuity to traditional and folklore songs of the Dutch Antillean islands. The cd single Music from Bonaire that he produced in 1998 has been followed by various another productions. The last one was the cd-album Kunuku realised with the support of the Prins Bernard Cultuurfonds Nederlandse Antillen en Aruba.

There are also many songs which made a big imprenshon on the artist and he decided to translate some of them in Papiamentu. The title of cd-single of william anthony is refering to the song Grande Grande Grande. Originally an italian song interpreted by various artist international as Mina Manzini, Julio Iglesias, Shirley Bassey y Vicky Carr. The romantic ballad Nos Ta Uno is originally a composition of Armando Manzanero with the title Somos Novios.

Bye Bye Mairi is dedicated to the wreck of Mairi Bahn. Known as “windjammer”, Bonaire’s ghost wreck, Bonny Mary and Deep Schooner. In her time she was one of the most beautiful ships build in the year 1874. In the year 1912 sailing with a cargo of asphalt from Trinidad to Marseille sank the ship off the south coast of Bonaire. A very like site for experienced divers with admiration for the leftover.

Now available:

https://itunes.apple.com/nl/artist/william-anthony/id262216484