Behind the scenes of the artistic history of William Anthony

Edition: 3

The extended English edition of Musika Maestro.

The Antilliaanse Nieuwsbrief, Volume 43, May / June 2002 issued by the ‘Antillenhuis’ in The Hague:

“His love for the music of Bonaire is rooted in his memories of elderly people from his surroundings making music on self-made stringed instruments made of metal cooking oil can Tralala (blek’i zeta dushi Tralala).”

This book gives a behind the scenes access at the artistic experiences, the challenges and the enjoyable moments of William Anthony.

He also tells briefly about the history of music on the islands of Bonaire, Curaçao and Aruba. And he focuses on the inspired idea behind the creation of some songs. In particular, the connection between the song “Esta Dushi” and the Second World War.

The English edition.
Publication Date: jun 08 2015
ISBN/EAN13: 1511787473 / 9781511787475
Page Count: 86
Binding Type: US Trade Paper
Trim Size: 6″ x 9″
Language: English
Color: Full Color
Related Categories:
Biography & Autobiography / Cultural Heritage
“Musika Maestro” by Anthony & Anthony

About the author:

Julino Willem Anthony (February 23, 1956) was born on Bonaire.

There, he attended the primary school and then the Lagere Technische School (Lower Technical School). This education was completed in Curaçao. Then he started his career at Shell Curaçao N.V. at the company school.

He has performed at many venues as a singer and produced his own CDs. He sometimes also has a gig as an actor and (noble) extra in Dutch television productions, in addition to his regular job.

Furthermore, he enjoys what life has to offer.

Doorzettingsvermogen en Wilskracht

Order at: https://www.createspace.com/5442770

Musika_Maestro_Cover_for_Kindle

Integratie van Bonaire in Nederland

De laatste drie jaren heb ik me laten meeslepen in de discussie over de nieuwe staatsrechtelijke positie van Bonaire binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Het kon ook niet anders want als Bonairiaan zijnde wil ik op de hoogte blijven van sommige ontwikkeling op het eiland. Al woon ik niet daar. Het meest belangrijke is ook het meehelpen duidelijkheid te krijgen over de wijze waarop de integratie van Bonaire in Nederland is gegaan. Bij mij wekt het een gemend gevoel op. Verdragen en besluiten van volksrechtelijke organisaties laat ik over aan deskundigen op dat gebied. Ik ga in op de vraag of het integratie van Bonaire in Nederland gebaseerd is op een ideologie of is er daadwerkelijk sprake van een samensmelting op de juiste verhouding.

In de jaren 80 ontstond een toestroom van Surinamers naar Nederland. Die mensen moesten opgevangen worden en zijn opgenomen in de economische conjunctuur van Nederland. Er ontstond een grote behoefte. Om daarin te kunnen voorzien zijn er vele gesubsidieerde stichtingen opgericht voor de opvang en begeleiden van deze nieuwkomers in de Nederlandse maatschappij. Rekening werd gehouden met hun meegenomen culturele bagage. Diverse stichtingen organiseerden activiteiten voor Surimaners. Ook op het gebied van arbeid ontstond er een behoefte. De instroom op de arbeidsmarkt werd steeds groter en groter. Als empowerment werd een allochtoonbeleid ontwikkeld en er kwamen allerlei allochtonen overleg organen. Vooral op het “allochtonen genieten de voorkeur” was er veel kritiek. De hartelijke ontvangst van Surinamers keerde zich om. De Surinamers werden messentrekkers genoemd en kregen de schuld aan alles wat er mis ging in Nederland. Daarna werd Antillianen toegevoegd. Het werd Surinamers en Antillianen. De benaming voor vele stichtingen werd gewijzigd in voor Surinamers en Antillianen. In wezen hadden Antillianen zelf niets; net net nada. De combinatie “voor Surinamers en Antillianen” heeft ook niet lang geduurd. Het land Nederlandse Antillen stond op het punt om te verdwijnen. Surinamers hebben zich zo sterk georganiseerd en gelukt het criminaliseren van Surinamers terug te dringen. Hoewel dat sfeer bij Antillianen bleef hangen stak het zijn kop op bij een ander bevolkingsgroep. De Marokkanen kwamen aan de beurt met Antillianen in de achtergrond en daar tussenin de Joegoslaviër, Moslim en ga zo maar door. Nu was het de beurt aan Marokkanen gesubsidieerde stichtingen te krijgen. Ook dat is gelukt. En Antillianen dan?

Ongetwijfeld zijn er pogingen geweest organisaties specifiek gericht op Antillianen van de grond te krijgen. Maar Antillianen vielen buiten de boot, tussen wal en schip. De redenering was dat Antillianen zijn Koninkrijksgenoten en vallen dus niet in dat categorie allochtonen om van de speciale voorzieningen gebruik te kunnen maken. Antillianen moeten daarom gebruikmaken van faciliteiten zoals ieder ander Autochtoon. Zeer theoretisch allemaal. Geroepen werd over Antillianen en Arubanen in Nederland verplicht te laten inburgeren. Maar ook de schreeuw over criminele en/of kansloze Antillianen en terugsturen werd luider. Antillianen werden voor hun lot gelaten en waren afhankelijk van de politiek. Het “Antillenhuis” bood steun daar waar het kon en mondjes maat sprong het Kabinet voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken (KabNA) erbij wanneer een culturele activiteit georganiseerd wilde worden. Eens in de zoveel tijd.

Bij Surinamers en Marokkanen is het gelukt zich te organiseren. Helaas is dit niet geval bij Antillianen. In feite heeft er nooit een stevig eenheid bestaan tussen Antillianen als zodanig. Aan de andere kant wel Koninkrijksgenoten maar geen deel van de Nederlandse volks is wat anders dan maatschappelijk participatie. Realistisch gezien is het ook logisch. Het zijn meer dan twee volkeren. Eén in het Caribische gebied verdeeld over 6 eilanden en de andere in Europa. Het land Nederlandse Antillen bestaat niet meer. Eigenlijk de “Antilliaan” ook niet meer. Of moet je nu gaan zeggen Antilliaan uit Aruba, Antilliaan uit Saba, Antilliaan uit Bonaire, Antilliaan uit Curaçao, Antilliaan uit Sint Maarten en Antilliaan uit Statia? Dan geldt dat ook voor de kreten criminele en/of kansloze Antillianen en terugsturen. Meer specifiek gericht. Op het gebied van inburgering als Koninkrijksgenoot lijkt het sterk dat een “Antilliaan” nu zal gaan rondlopen in een boerenkiel. De afkomst zal nooit verlogen worden. Naar mijn opinie is de integratie van Bonaire, Statia en Saba niets meer dan een ideologie. Gebaseerd op geld. Puur business. Hoe sterk voelen de volkeren zich naar elkaar toegetrokken? In Nederland anders dan het geval bij Marokkanen en Surinamers, zullen de “Antillianen” bij gratie misschien gebruik kunnen maken van subsidie voor activiteiten. Voor Antillianen of …? Zelfs daarover heb ik mijn twijfels.

Bed of roses with spines

Image

In the preface of my book Musika Maestro wrote the lieutenant governor of Bonaire, Master in law mister Richard hart that the showbiz life is not always a bed of roses. He wished me every success with the book.

Although I knew it, now I have to say indeed it is absolutely not a bed of roses. Even in the smallest corner can happen unexpected activities like this one.

In december 2011 I have release the cd-album Kunuku. It was in Christmas days so I was also busy with ordering some snacks. A person should bring my order. But would stay a surprise who the person was. And I was curious. A couple of days later got a phone call. My order has arrived and I could pick it up in the neighborhood. I went to that house and the person was someone I knew in Curaçao but have not seen for many many years. He was a cameraman of the television station on the island. He told me he was making television programs for online streaming and I told him about my new released album. Well, he said in no time he can sell a couple of the cd. I gave him a couple. Later he asked for a dvd with one of my live performances for a television program. I could use it for one of his programs. So far so good. But months going by without hearing something of this guy. I started to make telephone calls and e-mails without results. I went to that house by walk, by car and by bike but no one at home. It is by now June 3th, 2013, one and a half year ago. Maybe a miracle will happen. But that hope was stored away in a lit. That action seems to me a presentation of arrogance, disrespect and abuse. In this case is it a bed of roses with spines! But after this publication I got my things back. Too bad it had to go in a such way.

Any comments? Just drop a line.


My awesome app is available. Check it out! http://9nl.it/Klik/

Fan music page: http://9nl.it/Rev/

Link

PETITIE ZELFBESCIKKINGSREFERENDUM OP BONAIRE

Voorgeschiedenis:

Op 10 september 2004 werd op Bonaire een niet-bindend referendum gehouden.

Uitslag referendum

Optie Stemmen Percentage
A: binnen de Nederlandse Antillen blijven 853 15,94
B: een directe band met Nederland 3.182 59,45
C: een autonoom land binnen het Koninkrijk 1.290 24,10
D: volledige onafhankelijkheid van het Koninkrijk 27 0,50
Blanco en ongeldige stemmen 106 1,94
Opkomst 5.458 57,24

Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Bonaire

Op 11 oktober 2006 bereikte Bonaire (samen met Saba en Sint Eustatius) een akkoord met de Nederlandse regering over een rechtstreekse band met Nederland. De Nederlandse Antillen zijn op 10 oktober 2010 ontbonden en Bonaire, gelijk aan Saba en Statia, als openbare lichaam zoals bedoeld in artikel 134 van de Grondwet ingericht.

Het was de bedoeling dat er ook nog een referendum zou worden gehouden op 15 januari 2010, dat na veel politieke ophef – zowel op de Antillen als in Nederland – niet doorging. Uiteindelijk werd er na overleg met de minister van Binnenlandse Zaken, Piet Hein Donner toch een referendum gehouden op 17 december 2010 die door politieke partijen is geboycot.

Inmiddels heeft de Nederlandse regering het wetsvoorstel strekkende tot het opnemen van een constitutionele basis voor BES aangenomen waarbij Bonaire, Saba i Statia definitief in Nederland geïntegreerd zullen worden als bedoeld in het door de regering voorgestelde nieuwe artikel 132a van de Nederlandse Grondwet. De procedure wordt nu in de Eerste Kamer voortgezet. Dit alles gebeurd zonder zonder de zelfbeschikkingsreferendum te houden. Wij vinden dit gang van zaken onacceptabel.

Why is the peoples’ right of self-determination emphasized to this extent? Because if the right of self-determination of people as a group is not secured, then the basic right of each individual in the group will not be secured.”

In het licht van het voorafgaande is de bevolking van Bonaire van mening dat ze hun recht op zelfbeschikking niet hebben uitgeoefend. De bevolking heeft immers geen bewuste keuze kunnen maken over hun toekomstige politieke status. De keuze voor directe banden is een andere dan de keuze voor integratie, die zelfs niet voorlag als keuze. Noch heeft de bevolking de kans gehad om zelf hun eigen economische, sociale en culturele ontwikkeling ter hand te nemen. Volgens de Resolutie 1541 van de Verenigde Naties moet iedere wijziging van een status “een vrijwillig uitgesproken wens zijn van de bevolking van het betreffend gebied die handelt met volledige kennis van de wijziging van hun status…”

Wij teken daarom deze petitie.