Integratie van Bonaire in Nederland

De laatste drie jaren heb ik me laten meeslepen in de discussie over de nieuwe staatsrechtelijke positie van Bonaire binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Het kon ook niet anders want als Bonairiaan zijnde wil ik op de hoogte blijven van sommige ontwikkeling op het eiland. Al woon ik niet daar. Het meest belangrijke is ook het meehelpen duidelijkheid te krijgen over de wijze waarop de integratie van Bonaire in Nederland is gegaan. Bij mij wekt het een gemend gevoel op. Verdragen en besluiten van volksrechtelijke organisaties laat ik over aan deskundigen op dat gebied. Ik ga in op de vraag of het integratie van Bonaire in Nederland gebaseerd is op een ideologie of is er daadwerkelijk sprake van een samensmelting op de juiste verhouding.

In de jaren 80 ontstond een toestroom van Surinamers naar Nederland. Die mensen moesten opgevangen worden en zijn opgenomen in de economische conjunctuur van Nederland. Er ontstond een grote behoefte. Om daarin te kunnen voorzien zijn er vele gesubsidieerde stichtingen opgericht voor de opvang en begeleiden van deze nieuwkomers in de Nederlandse maatschappij. Rekening werd gehouden met hun meegenomen culturele bagage. Diverse stichtingen organiseerden activiteiten voor Surimaners. Ook op het gebied van arbeid ontstond er een behoefte. De instroom op de arbeidsmarkt werd steeds groter en groter. Als empowerment werd een allochtoonbeleid ontwikkeld en er kwamen allerlei allochtonen overleg organen. Vooral op het “allochtonen genieten de voorkeur” was er veel kritiek. De hartelijke ontvangst van Surinamers keerde zich om. De Surinamers werden messentrekkers genoemd en kregen de schuld aan alles wat er mis ging in Nederland. Daarna werd Antillianen toegevoegd. Het werd Surinamers en Antillianen. De benaming voor vele stichtingen werd gewijzigd in voor Surinamers en Antillianen. In wezen hadden Antillianen zelf niets; net net nada. De combinatie “voor Surinamers en Antillianen” heeft ook niet lang geduurd. Het land Nederlandse Antillen stond op het punt om te verdwijnen. Surinamers hebben zich zo sterk georganiseerd en gelukt het criminaliseren van Surinamers terug te dringen. Hoewel dat sfeer bij Antillianen bleef hangen stak het zijn kop op bij een ander bevolkingsgroep. De Marokkanen kwamen aan de beurt met Antillianen in de achtergrond en daar tussenin de Joegoslaviër, Moslim en ga zo maar door. Nu was het de beurt aan Marokkanen gesubsidieerde stichtingen te krijgen. Ook dat is gelukt. En Antillianen dan?

Ongetwijfeld zijn er pogingen geweest organisaties specifiek gericht op Antillianen van de grond te krijgen. Maar Antillianen vielen buiten de boot, tussen wal en schip. De redenering was dat Antillianen zijn Koninkrijksgenoten en vallen dus niet in dat categorie allochtonen om van de speciale voorzieningen gebruik te kunnen maken. Antillianen moeten daarom gebruikmaken van faciliteiten zoals ieder ander Autochtoon. Zeer theoretisch allemaal. Geroepen werd over Antillianen en Arubanen in Nederland verplicht te laten inburgeren. Maar ook de schreeuw over criminele en/of kansloze Antillianen en terugsturen werd luider. Antillianen werden voor hun lot gelaten en waren afhankelijk van de politiek. Het “Antillenhuis” bood steun daar waar het kon en mondjes maat sprong het Kabinet voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken (KabNA) erbij wanneer een culturele activiteit georganiseerd wilde worden. Eens in de zoveel tijd.

Bij Surinamers en Marokkanen is het gelukt zich te organiseren. Helaas is dit niet geval bij Antillianen. In feite heeft er nooit een stevig eenheid bestaan tussen Antillianen als zodanig. Aan de andere kant wel Koninkrijksgenoten maar geen deel van de Nederlandse volks is wat anders dan maatschappelijk participatie. Realistisch gezien is het ook logisch. Het zijn meer dan twee volkeren. Eén in het Caribische gebied verdeeld over 6 eilanden en de andere in Europa. Het land Nederlandse Antillen bestaat niet meer. Eigenlijk de “Antilliaan” ook niet meer. Of moet je nu gaan zeggen Antilliaan uit Aruba, Antilliaan uit Saba, Antilliaan uit Bonaire, Antilliaan uit Curaçao, Antilliaan uit Sint Maarten en Antilliaan uit Statia? Dan geldt dat ook voor de kreten criminele en/of kansloze Antillianen en terugsturen. Meer specifiek gericht. Op het gebied van inburgering als Koninkrijksgenoot lijkt het sterk dat een “Antilliaan” nu zal gaan rondlopen in een boerenkiel. De afkomst zal nooit verlogen worden. Naar mijn opinie is de integratie van Bonaire, Statia en Saba niets meer dan een ideologie. Gebaseerd op geld. Puur business. Hoe sterk voelen de volkeren zich naar elkaar toegetrokken? In Nederland anders dan het geval bij Marokkanen en Surinamers, zullen de “Antillianen” bij gratie misschien gebruik kunnen maken van subsidie voor activiteiten. Voor Antillianen of …? Zelfs daarover heb ik mijn twijfels.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s